Geef mij nu je angst…

Donkere gedachten aan de pijn die je bracht.
Messcherpe door de ziel snijdende woorden.
Destructieve egoïst … Ik?
Ik mocht niet meer met mensen spreken.
Dat deed ik ook niet meer, jij hoorde alles. Ook op afstand.
Ik mocht nergens heen, behalve met jou. Je zag alles.
De afstandsbediening van mijn wezen had jij in beslag genomen.
Ik was jouw pop. Jij had de kleertjes.
Je stond altijd wel ergens om het hoekje.
Ik was altijd bang.
Vier jaar lang.
Ik was niets meer.
Maar ik hield van jou. Ik moest wel.
En toen hield je er gewoon mee op.
Ongeluk. Dood. Afgelopen.
Groot verdriet. Een rivier van tranen.
Toch ook heel snel een gevoel van bevrijding.
Daarna alweer tien jaar ploeteren en vechten om de puinhopen die jij achterliet op te ruimen.
Alle schade die je ..klik op de foto of titel om verder te lezen

Topografie voor dummies

Topografie voor dummies

Vandeweek vroeg iemand aan me wanneer er weer een nieuw verhaaltje kwam. Uuuuuhm ja…Kweenie. Ik heb niks te vertellen. Hoe schrijf je een verhaal over niks? Ik ben ook nooit zo goed in het praten met mensen over dingen die nergens over gaan. Dan zwijg ik liever. Eigenlijk is dat best een handicap want op feesten en bijeenkomsten hang je er dan altijd maar een beetje bij en netwerken is al helemaal mijn tak van sport niet.

Maak ik dan niks mee? Ja en best veel eigenlijk als ik zo terug ..klik op de foto of titel om verder te lezen

Ja ja…Vakantie!

Ja ja…Vakantie!

Daar zit je dan als vrouw van 52 op de eerste dag van je schoolvakantie aan te hikken tegen zes weken vakantie.

Beetje vreemd want wat moet je doen met zoveel tijd? Ik werk al vanaf mijn zeventiende. Soms zelfs dubbele baantjes. Ook is nog geen jaar voorbij gegaan dat ik niet één of andere opleiding of cursus deed en hobby’s zijn ook altijd voldoende aanwezig geweest. Op één of andere manier was er altijd een bepaalde mate van stress. Ik zou wel eens willen voelen hoe het voelt om totaal te ..klik op de foto of titel om verder te lezen

De Rambam…

De Rambam…

Soms ga je ergens eten en dat is dan zo lekker dat je het restaurant de hemel in wilt prijzen.
Dat zal ik dan ook zeker niet nalaten.
Maar soms…

Vlakbij Terneuzen werd lang van te voren aangekondigd…Rimnam…Authentiek Thais restaurant.
We keken er reikhalzend naar uit want hier houden wij van.
Ons geduld werd op de proef gesteld want eerst moest “huisje aan het water”, wat de betekenis van Rimnam is, officieel door monniken worden ingewijd.

Vooraf gingen we de recensies lezen. Auw…Alleen maar ..klik op de foto of titel om verder te lezen

Previous Next

Kill and attack…

Al ben je dan 52, je krijgt toch nog regelmatig met nieuwe uitdagingen te maken. Zo van die drempeltjes waar je even overheen moet.  Gisteren had ik er weer zo eentje.

Ik had me ingeschreven voor een workshop kreeft maken bij de Drie Hoefijzers. Ik verheugde me er heel erg op en gezien de ervaringen van de vorige workshops waren mijn verwachtingen hoog gespannen. Omdat mijn hart van zulke dingen altijd vol zit, stroomt dat er door mijn mond uit en vertel ik aan iedereen dat ik kreeft ga koken ..klik op de foto of titel om verder te lezen

© Gina Heynze 2019 | Privacywetgeving | cookies